Ilk Gunler, Ilk Ev


Iranli gorevlinin hatirlatmasindan sonra “Guven Ulkesi” ne ayak basmistik. Haliyle son aktarmamizdaki gocmenlik ofisi kontrollerinden oturu uc kez Toronto-Vancouver ucagini kacirdik. Ancak geceyarisi Vancouver havalimanina indik. 16 Mayis 2015 Cumartesi, hic unutmayacagim bir tarih…Ikimizde de iki bavul bir sirt cantasi, bu kadar.

Benim kiyafetlerimden, esyalarimdan ayrilmam bir hayli zor olmustu. Defalarca kiyafetlerimi benden izinsiz aliyorlar diye kavga ettigim ikiz kizkardeslerime kalmisti hersey. Ne kadar gereksiz kirmisim onlari da, iki bavula sigdiramayinca anladim. Esyalara cok bagimli olmamak gerekmis, hele onlar icin kalp hic mi hic kirmamak gerekmis.

Sirket bize sehir merkezinde bir ev tutmus, otoparka bir araba birakmis, arabanin icine de bir cep telefonu koymustu. Cok komik, matryoshka gibi hersey bir digerinin icinde. Evde bizi gocmenlik ofisinde yalanimizi bilmeden ortaya cikarip da ortaligi karistiran Jeff bekliyordu. Mahcup, Cumartesi gecesi bos evde oturmaktan sikilmis, uykulu gozlerle acti bize kapiyi. Biraz sohbet edip, basimiza gelenleri anlattiktan sonra azad ettik onu. Binlerce kez ozur dileri tabi, neyse ki biz isimizi halletmistik, calisma izinleri bile hazirdi.

Seyahat ederken pijamalarimi hep bavulun en ustune koyarim, kolayca ulasip hizlica yataga girip uyuyayim diye. Aynen oyle yaptik. Yirmidort saate iki veda, yuzlerce gozyasi, 16 saat ucus, gergin bekleyis, bircok yeni duygu sikistirmistik. Simdi uyku vakti.

Ertesi gun Jeff’in bizim icin alip dolaba koydugu meyveleri yedik, kahve icme aliskanligimiz olmadigi icin ona pek dokunmadik. Suan tam tersi tabiki, yeni kotu aliskanligimiz ve konfor icicegimiz kahve. Ugrasiyorum birakacagim tamamen. Ilk gunumuz Pazar oldugu icin pek bir is halledemedik tabi ancak kendimize geliyorduk. Hic unutmuyorum ilk gun sabah uyanir uyanmaz fotograf cektik ve facebook’ta paylastik. Ailelerimiz ve sevenlerimiz bizi merak ediyordu. Ben hemen ustume Cihangir Yoga tshirt umu gecirip koltukta poz verdim. Nasil ozlemistim studyoyu, hocalarimi. Bizim geldigimiz haftasonu meger uzun haftasonuymus. Kanada’da hemen hemen her ay bir haftasonu uzun haftasonu,bir tatile denk geliyor ve Pazartesi dahil olmak uzere uc gun haftasonu tatili yapiyorsun. Turkiye’de Cumartesi bile calisan Berkay icin bu tabi yillik izin gibi hissettirmisti. (Vallahi laf sokmadim!)

Vancouver’ in bizi cok sicak ve samimi karsiladigini dusunuyorum. Her ne kadar sinirdan geciste tatsiz anlar yasasak da, en sicak ve kurak yazlardan biri yasaniyordu. Mayis ayinda hava cok yagmurlu gecermis ve sicaklik 15-18 derece civari olurmus. Fakat ilk yazimizda biz cok nadiren yagmur gorduk, sicaklik 20 derecenin altina hic dusmedi, hatta ben hayatimda gormedigim kadar gunes gordum. Istanbul, Levent’te calisirken yukselen mimari yapilar ile gunesi gormek biraz zorlasmisti. Vancouver’in sehir merkezinin de Levent’e benzeyen bir is merkezi kizmi var fakat, 5-10 dakika yuruyerek okyanusa ve Kuzey Daglari’nin manzarasina ulasabiliyorsun.

Uzun haftasonuna denk geldigimiz icin Sali gunu ilk resmi is gunuydu. Berkay ise gitti. Ben evin etrafinda nerede ne var diye kesfetmek icin disariya ciktim. Market alisverisi nereden yapilir, neresi kazik neresi daha uygun, Turk market var mi, peynir cok severim ya guzel beyaz peynir bulamazsam gibi sorular sorular… Hersey var arkadaslar, buraya yasamaya gelirseniz sikinti yapmayin. Ben hala Turk yemekleri pisiriyorum aradigimi da Iran marketlerinde buluyorum. Bazi malzemeler ve lezzetler tabi ki alistigimiz gibi degil ama insan yeni tatlara da hizla uyum saglayabiliyor. Biz diger yazarimiz Eda ile birlikte universite 5 yil ayni yurt odasinda kaldik. Kardesten otedir benim icin, hic unutmam universitenin ilk gunu kampuse yerlestikten sonra babasi bizi Karakoy’u gezmeye goturuyordu, otobuste Eda, annesi, babasi, ben hep beraberdik. Babasi bize soyle bir tavsiyede bulunup benim icimi cok rahatlatmisti: “Insan beynin birseye alisip kabul yasamasi icin ortalama iki haftaya ihtiyaci vardir.” Ilginc gelmisti, on uc gun daha var diye dusunmustum. J

Tamam dondum Vancouver’a. Tabi ki market kesfinden once kendimi hemen Y Yoga’ya attim. Vancouver’daki bu yoga studyosunu hocam Chris Chavez’den cok duymustum. Hatta Turkiye’ye tasinmadan once az daha buranin ortagi oluyormus, ama olmamis. Iyi ki de olmamis yoksa nasil taniyacaktim onu, nasil yogayla bu kadar guclu bir bag kuracaktim. Yogayla kurdugum bagin hocayla alakasi hem var hem yok. En derin bag senin neyle nasil kurdugunla alakali, hoca bir arac, bir yol gosterici. Yoga ve studyolarla ilgili yazi ileride gelecek. Y Yoga’dan $40 lik ilk ay tanisma paketimi aldim ve kesfe devam ettim.

Yalniz yurudukce icimde de tuhaf bir duygu yukseliyordu. Korku degil, endise degil, bosluk degil tuhaf birsey. Blok blok evden uzaklastikca, kosarak geri donmek istiyordum. Her kosede gozume kestirip adini ezberledigim magazalari eve donerken yolumu bulmak icin ezberlemem gerekiyordu. Henuz internetim olmadigi icin haritayi kullanamiyordum. Uzun bir sure evden cikinca hep ayni duz uzun caddeyi kullanip onun uzerinden sola saga dondum. Konfor alaninin disina cikmak neymis, hayat iliklerime kadar hissettiriyordu. Ustume coken agirlik icimdeki buyuk catismalarin sonucuydu. Kesfetme arzusuyla bagimliliklarim, kabullenmekle kaybetme korkusu, yeniden baslama heyecani ile hep sorgulama hali. O yalniz sokaklarda yurudugum ilk gun cok uzaklasmadan eve dondum. Oh Berkay 15:15’te isten cikip eve gelmisti. Aksamuzeri evde birlikte olmak bir lukstu. Gunler de uzun oldugu icin her gun iki gun gibi hissediliyordu.

Sonraki ilk birkac gunde telefon hatti almak, bankada hesap actirmak, SIN numarasi denen sosyal guvenlik numarasini cikarttirmak, saglik sistemine girmek, otobus karti almak, bir odali ev aramak gibi surecler basladi. Sirketin tuttugu ev bir aylikti ve hizla duzenimizi kurmamiz gerekiyordu. Ilk is bankada hesap actirmak. Burasi cok sistemli, Turkiye’deki gibi degil malesef. Cebine her depozito ve ilk kira parasini koyan ev tutamiyor. “Sisteme girmeniz lazim” gibi bir cevap aliyorsunuz banka ve emlakcilardan. Gecmisinizi control ediyorlar, odemelerinize bakiyorlar. Henuz herseyimiz sifirdan basladigi icin, burada en cok destegi Berkay’in sirketinden gorduk. Onlarin referansi ile bircok is halloldu.

Yurtdisina cikma karari ilk aldigimda gozum hicbir seyi gormuyordu. Pizzacida da calisirim, onu da yaparim bunu da yaparim diyordum ama, legal izinlerin yoksa, calisan ya da ogrenci degilsen, kacak birseyler yapiyorsan is biraz zor. Yapan vardir elbet ama ben o yollari deneyimlemedim. Bir sekilde sansliydik ve duzen kurmamiz hizli oldu. Hatta ilk misafirmiz de Haziran’da bizi ziyarete geldi. Yukarida yazdigim daha teknik olan konulari sonraki yazida detaylandiracagim ki gelen yakininiz varsa ya da siz burada yasamaya geliyorsaniz hizlica bunlari halledin.

Simdilik sevgiler, keyifli okumalar.

Ayse

Bize dilediginiz zaman ulasabilirsiniz.

© 2023 by Train of Thoughts. Proudly created with Wix.com