Kanada ve Guven Duygusu

Guven Duygusu…Hem cok severek okudugum psikoterapist Dr.David Richo’nun kitabinin ismi hem de Kanada’ya ilk ayak bastigimda ne kadar onemli oldugunu ogrendigim bir duygu.

En iyisi mi hikayeyi bastan anlatayim.

Sanirim hayatimin bir doneminde yurtdisinda yasayacagima kesin karar verdigim zaman 10-11 yaslarindaydim. Ozellikle Italya’ya, Italyancaya ve kulturlerine kafayi fena takmistim. Liseye gecmeden hemen onceki yaz ablam Zeynep’in master egitimini gordugu Amerika’nin Rhode Island bolgesinin Providence sehrinde 3 ay kadar yasadim ve yurtdisina cikma istedim daha da artti. Neden bu kadar merakliydim, acaba o yaslarda biraz ozenti miydim bilmiyorum ama dunyanin farkli bir yerinde yeni birseyler ogrenmenin insanin ufkunu genisletecegini ve birseyler katacagini dusunuyordum.

Yillar sonra universitede Mimarlik egitimi aldiktan sonra Italya’ya master olsun, calismak olsun, is bulmak olsun gitme istegi oyle artmisti ki icimde durdurulmasi zor bir karardi ama o donem durdu J Iyi ki de durmus…Tabiki pisman degilim cunku hayatta bir kapi acilmiyorsa bilin ki hersey yuksek hayriniza oluyor ve daha iyi bir yol acilacagi icin o kapi kapali kaliyor.

Italya’ya gidemedim ama hizla calisma hayatina atildim. Once santiye tozu sonra mimarlarla yakin iliskiler derken hayatima Kuraldisi diye bir yer girdi. Soyluyorum hep de soyleyecegim iyi ki de girdi…Hala dostluklarimin devam ettigi, beni tumuyle gelistiren ve donusturen Nil Gun ve Saim Koc gibi iki koca yurekli insanlari hayatima katan muhtesem egitim ve danismanlik veren bireysel gelisim merkezi. Birey olmanin merkezi…Bir arastirin mutlaka derim. Takviminizde size ilk uyan egitime hemen kaydinizi yaptirin. O size ilk denk gelen egitim nasil oluyorsa hic tesaduf olmuyor, tam da o an hayatinizda en cok gelisime ihtiyac duygudugunuz alana denk geliyor.

Kuraldisi ile parallel donemlerde hayatima yoga da girdi. Ve hala inanamiyorum ki hayatimda ilk girdigim yoga dersi, en ön sirada (ozguvene gel) Chris Chavez ileydi ve iceride ne oldugundan haberim yoktu J Meger adam dunyadaki en ilham verici hocalardan biriymis…Sonra hem hocam, hem patronum hem de omurluk dostum oldu tabi…

Hayatimda hem bedenen hem de zihnen bu kadar derinlesme yasarken, tabiki degisim de kacinilmaz oldu. Arkadaslarim, isim, evim, hayat amaclarim, zevk aldigim ortamlar/mekanlar/ sohbetler, hayallerim hersey hizla donusuyordu. Mayis 2013 Gezi Olaylari ile tetiklenen uzak diyarlar merakim bu derinlesmeyle kavusunca, kesfetme istegim, merakim ,arastirmalarim hizla artti. Ve yonumu Kanada’ya cevirdi.

Hayalimiz (ben ve sevgilim Berkay’in) boyle buyuk buyuk daglari, golleri olan, dogasiyla goz dolduran, yoganin da cokca yapildigi, bilinc seviyesi yuksek insanlari olan, ilgi alanlarima gore yeni egitimler alabilecegim (Kinesiyoloji, Psikoloji, Holistik Tip vs.), dort mevsim yasayan bir sehirdi. Avustralya, Ingiltere, Kaliforniya derken Kanada’nin batisinda Amerika’ya da siniri olan eyaleti Britanya Kolombiyasi’nda Vancouver isimli bir sehirden haberdar olduk. Biraz garantici bir tipimdir J insanlardan alinan yorumlar, arastirmalar derken sonunda bu sehre iyice karar verdik.

Ama is tabiki bir yere tasinmakla bitmiyor. Is, guc olmadan ya da birikmis yuklu bir paran kenarda bir sure destek olmadan tabiki biliyoduk ki zor. Linkedin, kariyer ve is bulma odakli sosyal siteden her yere Berkay’in cv’sini gondermeye basladik. Is bulma surecini onun uzerinden yuruttuk cunku onun yaptigi isin spesifikligi ve is bulmada geri donus hizi bana gore cok daha hizli olacakti. Ve malesef o donemde Kanada’nin kalifiye isci alimi meslek listesinde mimarlar yoktu. Evet uzucu fakat ulkede yeteri kadar mimar oldugu icin gocmen olarak almiyorlardi.

Birkac gun ust uste Linkedin uzerinden gonderilen ozgecmislerin sonucunda, eski firmasina proje muduru arayan bir kisi bize geri dondu! Tam da istedikleri gibi ozelliklere sahip oldugunu soyleyerek, referans kontrollerinin ardindan bizi 1 haftaligina kisa bir seyahat icin Vancouver’a cagirdilar. Hala inanamiyorum kendini birseyin olmasina cok fazla odakladiginda cekim yasasi nasil tikir tikir isliyor ve hayal ettiklerin, hayal ettiginin de otesinde guzelliklerle gerceklesiyor! Birkez daha sahid oldum…

Kisa seyahatimiz tabiki cok guzel gecti, sirket sahipleri cok canayakin insanlardi. Sehir cok guzeldi. Ikimizin de dogal guzelliklere duskunlugu luks arayisindan daha fazla oldugu icin kendimize cektigimiz sehre ve guzelliklerine sukretmekten baska birsey yapamadik. Isle ilgili ilk asama olumlu gecince artik bizim birlikteligimizi ‘resmi birliktelik’ olarak Kanada devletine kanitlayip, calisma izinlerimizi cikarmaya sira geldi.

Iste tam da bu noktada aslinda bir bilenle veya avukatlarla calismak cok daha iyi olabiliyor. Sirketin avukatlari cok kisa surede evraklari ayarladiktan sonra izinlerimiz resmi olarak cikarildi. Fakat ulkeye giris yolu oncelikle pasaportumuzda bi degisikligi gerektirdigi icin pasaportunda Ankara’ya gitgel sureci uzun sureceginden bize baska bir yol onerdiler. Bu yol iste durustlukten gecmeyen ve yok yere isleri biraz zora sokan bir yol oldu. Berkay’in ise biran once baslamasi isteniyordu ve zaman ilerledikce sansimizi kaybetmemek icin adimlarimizi hizlica atmak niyetindeydik. Hizli ama riskli, durustlukten uzak ama cok ogretici yolu sectik…

Devami diger yazida :)

Bize dilediginiz zaman ulasabilirsiniz.

© 2023 by Train of Thoughts. Proudly created with Wix.com